මම කවිඳු, මගේ වයස අවුරුදු 20 යි.මගේ අම්මා ඉනෝකා. එයාට 42 යි. අම්මා උනාට එයා මගේ අක්කා වගේ තමයි.ඒ තරම් අපි දෙන්න යාලුවෝ වගේ හිටියෙ. අපේ ගෙවල් තිබ්බෙ කොළඹ නාරාහේන්පිට ශාලිකා ග්‍රවුන්ඩ් එක ලඟ ඇන්ඩර්සන් ෆ්ලැට් එකේ. අපේ තාත්තා හිටියේ ඩුබායි වල. ගෙදර හිටියෙ අම්මයි මායි විතරයි. සමහර දාට අපේ ගෙදර වැඩට එන අක්ක කෙනෙක් හිටියා අයිරාන්ගනී කියල, එයා නැති උනාම අම්මයි මායි විතරයි ගෙදර ඉන්නෙ. අපේ අම්මා ටිකක් සුදුයි, මන් වගේමයි.කට්ටිය කියන්නෙ අම්ම වගෙම මාත් ලස්සනයිලු.අපේ අම්මාගෙ ඇඟ නම් ගාණට ශේප්, එයා හැමදාම දියත උයනට යනව ජොගින් වලට. එහෙමයි එයා එයාගෙ ඇඟ මේන්ටේන් කරගන්නේ.එයා ලොකු පුතෙක් හිටියා කියල ගානක් නෑතාමත් කෙල්ල වගේමයි ඉන්නෙ. ඒක නිසා යන යන තැන මිනිස්සු මෙයාට පැණි හලනව. හැබැයි අපේ අම්මා කවදාවත් එහෙම අය එක්ක වැඩිය කතාවට ගියේ නෑ අනික අපේ තාත්තගෙන් කවදාවත් එයාට වෙනස්කමක් උනේ නෑ. එයා තාත්තට ගොඩාක් ආදරේ කරා.තාත්තත් එහෙමයි අම්මට. මම දැනට මාලඹේ ස්ලීට් එකේ කෝස් එකක් කරනවා.හැබැයි මම ආසම ට්‍රැවලින්ග් වලට නිවාඩු දවසක් ආවොත් ගෝල් ෆේස් හරි යනවමයි.
මෙහෙම ඉද්දි එක දිගට සතියක නිවාඩුවක් හම්බුනා. අපේ කැම්පස් එකේ කොල්ලො සෙට් එක ඕකට කෝච්චියේ යාපනේ යන්න කතා උනා. අම්ම තනියම නිසා මට යන්න අවසර හම්බෙන්නෙ නැති නිසා මම වැඩේට පස්ස ගැහුවට අපේ උන්ගෙ මල වදේ නිසා මම අම්මට හෙමිට වචනෙ දාලා බැලුවා.. 'අනේ බෑ පුතේ, ඔයා ගියාම මම තනියමනේ. 'ඉතින් අම්මේ අයිරාංගනී අක්කව ගෙන්න ගන්නකෝ " 'එයා එන්නෙ වීකෙන්ඩ් එකේ විතරයි නේ කාවින්ද" 'අනේ අම්මේ ප්ලීස් යන්න දෙන්නකෝ " 'බෑ කොල්ලො, අම්මට තනියම ඉන්න බයයි... කොහොමහරි කතාව ඉවර උනාම මට මල පැන්නා.මම හෙමීට කාමරේට වෙලා අම්මත් එක්ක තරහ බවක් පෙන්නගෙන හිටියා දවසෙම. එදා හවස මම තේ බොන්න කුස්සියට ආපු වෙලාවෙ අම්මා කියනවා එයාගෙ පෙනුමට වටේම ඉන්න උන් පැණි හලනවලු.මම ලඟ ඉද්දි ආරක්ෂාවක් දැනෙනවලු. එහෙම එකේ මම නැති උනාම බයයි වගේලු.මට දුකත් හිතුනා ඒක අහලා. ඒ කියන්නෙ අම්මා මාව විශ්වාස කරන් ඉන්නෙ.කවදාවත් නැති ආදරයක් මට දැනුනා එදා නම්. කොහොමහරි මම එද රෑ අපේ වම්සැප් ගෲප් එකට දැම්මා එන්න වෙන්නෙ නැති එක ගැන.
අපේ උන් ඔක්කොම මට බැනලා මැසේජ් දැම්මා.මම ඉතින් ඇත්තම සිද්දිය කිව්වා, උන් ඔක්කොම අවුල් ගිහින්, ඇයි මම නේ ප්‍රධාන සංවිධායක.... අන්තිමට පහුවෙනිදා උදේ තේ බොන ගමන් අපේ අම්මා අමුතු යෝජනාවක් ගෙනාවා. "පුනා මේ, ඔයාට ඔය ගමන යන්නම ඕනද? 'ඔව් ඉතින්, කොහෙද අම්මා එක්ක බෑනෙ, "හරි, මට තේරෙනවා දරුවෝ, මම එහෙනම් හොඳ අදහසක් දෙන්නද? " මොකක්ද? "මාත් එන්නම් ඔයාල එක්ක, "අම්මට පිස්සුද? අපේ කොල්ලො එක්ක අම්මත් එන්න? "හරි ඉතින් කෝච්චියේ නෙ යන්නෙ.මම වෙනම ඉන්නම් එහයින්, කොහොමහරි සෙට් එක එක්ක ට්‍රිප් එක යන්න විදියක් නැතුව හිටපු මට ඒක නම් මාර අදහසක් වුණා.. මම කෝකටත් මේ ගැන අපේ වව්සැප් ගෲප් එකට දැම්මා.. අපේ එවුන් ටික ගත් කටටම කිව්වේ බුදු අම්මෝ බෑ මචං යකෝ අපි ගෙදර ඉන්නෙත් අම්මලා ගෙන් බේරිල. උඹේ අම්මා ආවොත් අපේ වැරදි හොයලම අපිටත් බැනුම් අහලා ට්‍රිප් එක එපා වෙයි. මම කිව්වා නෑ අවුලක් නෑ මම අම්මට සිද්ධිය පැහැදිලි කරලා එක්ක එන්නම් කියලා.. පස්සේ අපේ එවුන් නීති කීපයක් දාලා එහෙනම් කමක් නෑ ඇන්ටිට එන්න කියපන් කිව්වා.. කොහොමහරි අපි ට්‍රිප් එක යන දවසට ආවා. දවස් දෙකකට කලින් අපි ටිකට් බුක් කරලා තියාගත්තා. එදා උදේ 9.35 ට යාල් දේවි කෝච්චිය කොළඹින් යන්න තිබුනෙ. අපේ උන්ට 9 ට කොටුවෙ ස්ටේෂන් එකට එන්න කිව්වා. අම්මයි මායි ලෑස්ති වෙලා යන්න පික් මී කාර් එකක් දාගත්තා. මම ෂෝටක් ඇඳන් ටී ෂර්ට් එකක් ඇන්දා.අපේ අම්මා ටී ෂර්ට් එකයි ෂෝර්ටකුයි ඇඳලා. අම්මා සුදු නිසා පොඩි කෙල්ලෙක් වගේ.මම එක පාරටම බලාගෙන හිටියා.
කවදාවත් නැතුව මට අම්ම ගැන අමුතු හැඟීමක් එන්න ගත්තා. එයාගේ බ්‍රා එකත් අද පුෂ් අප් ඇඳලාද කොහෙද, පපුව ලස්සනට රවුමට තිබුනා. අම්මගේ කොන්ඩෙ එච්චර දිග නෑලේයර් කරල තිබ්බෙ. දැන් නම් මෙයා හරියට මගේ වයසෙ කෙල්ලෙක් වගේමයි.එක පාරටම අම්මගෙ කටහඬ ඇහුන මම පියවි ලෝකෙට ආවා, "මොනවද පුතා බලන්නේ? "නෑම් අහ්....අම් ... මා අද.. "අම්මා අද ලස්සනයි නේද? ඒකනේ කියන්න ඕන? මම ලැජජාවෙන් ඇඹරුනා.. ඒක දැකල අම්මා හිනා වෙනවා. "ඔයාගෙ වයසෙ කොල්ලෙක්ට ලස්සන ගැණියෙක් දැක්කම හිත යන එක සාමන්‍යයි, "අනේ මන්දා අම්මේ, " ඒ උනාට පුතා එහෙම දකින හැම කෙල්ල ගැනම හිතන්නෙපා, මොකද මම ඔයාගෙ අම්මා, " හා අම්මේ, "මගේ හොඳ පුතා, ඔයා වගේ හැන්ඩ්සම් කොල්ලො දකින කොට කෙල්ලො පස්සෙන් ඒවි. අම්මා එහෙම කියල මගේ කම්මුලට කිස් එකක් දුන්නා, මට දැනුනේ හරියට නිකන් ඒ කිස් එක ඒ වෙලාවෙ ඕනම එකක් වගේ. එතකොටම වගේ ඌඩර් කරපු කාර් එකත් ආවා. අපි ඒකට නැගලා ස්ටේෂන් එකට යන්න පිටත් උනා. ඒ යන අස්සෙත් කාර් එකේ ඩ්‍රයිවරයා අම්මට ඇහ දානවා කන්නාඩියෙන්.මම අම්මට ලාවට එකක් ඇනල පෙන්නුවා, අම්මා කට කොනකින් හිනාවෙලා මට රහසින් කියනවා "ඇයි දැන් ඔයාමනේ කිව්වෙ මම අද ලස්සනයි කියල, එහෙම කියල අම්මා කිව්වා පන්නෙ අනේ කොල්ලෙක් නේ, ඔන්න ඔහේ බලපුවාවෙලු. මමත් බොරු තරහක් පෙන්නලා අහක බලගෙන හිටියා,කොහොමහරි අපි දෙන්නා කොටුවේ ස්ටේෂන් එකට ආවා, අපි ඇතුලට ගිහින් තුන්වෙනි ෆ්ලැට්ෆෝම් එක ලඟට ගියා, ඒ හරියෙ බංකුවක මෙන්න ඉන්නවා අපේ අතිජාත සෙට් එක, මුන් ඔක්කොම මම දැක්ක ගමන්ම කෑ ගහන්න ගත්තා, අම්මව දැක්කෙ පස්සෙ, අම්ම කියනවා හරි හරි මම හිටියට කමක් නෑ. ඔයාල මෙයා එක්ක කතා කරන්න කො කියල. කට්ටිය අහනවා අම්මා අවුලක් නැද්ද කියල, මම කිව්වා දැනට අවුලක් නෑ බන් කියල. කොහොමහරි කෝච්චිය ආවා, අපි ඔක්කොම නැගලා වාඩි උනා, අපි ගියේ ෆස්ට් ක්ලාස් රිසවේශන් නිසා සීට් තිබුනා. අම්මයි මායි එක ලඟ වාඩි උනා, අපේ තව අනිත් උන් හතර දෙනෙක් හිටියා.
මුන් ටිකත් ඒ හරියෙන්ම වාඩි උනා. කොහොමහරි කෝච්චිය යන්න ගත්තා, ගම්පහින් නවත්තලා තවත් කට්ටියක් නැග්ගා, ඔහොම ටිකක් දුර යද්දි ඉස්සරහා සීට් එකේ අනිත් පැත්තෙ හිටපු ලහිරුවා අපේ ගෲප් එකට මැසේජ් එකක් දැම්මා, " අඩෝ බලහන් අර නැග්ග කෑල්ල, සුදු ටී ෂර්ට් එකෙන් හිටියෙ. ඒක දැකල අපි ඔක්කොම එහෙම මෙහේ බැලුවා.සිරාවටම පට්ට කැල්ලක් ඉන්නවා අපේ පිටිපස්සෙම වාඩි උනේ.අනුරාධපුරේ යනගමන්ද කොහෙද, සුදු ඇඳගෙන අම්මලා එක්කම. අපි හැරෙද්දි එහා පැත්තෙ හිටපු අම්මා දැක්කා සීන් එක.එයත් හැරිලා බලලා මගේ දිහා බලනවා " ආහ් එහෙනම් මේකයි මේ කොල්ලො ටික හැරෙන්නෙ නේ, " නෑ අම්මේ අරුන් තමයි කිව්වෙ, "කමක් නෑ අනේ, කොල්නේ, ඔන්න ඔහේ බලපුවාවෙ.. මම හිනාවෙලා නිකන් හිටියා. ඒ අස්සෙ අයේශ් ගෲප් එකට මැසේජ් එකක් දානවා ඒකි ලඟට ගිහින් පොඩි හිනාවක් දාමුද අහල, අනිත් උන් කියනවා කොහේ යන්නද යකෝ ඒකි පස්සෙම ඉන්නෙ යන්න හේතුවක් නෑ නෙ බන් කියල. ඒ පාර නිර්මාල් කිව්වා ඉතින් බන් ටොයිලට් එක එතන එහා පැත්තෙනෙ ගිහින් එන විදියට එතනින් යන ගමන් ඒකිට බැල්මට් එකක් දාමු කියල.
ඒත් ඔක්කොම උන්ට යන්න බෑ නෙ.ඒක නිසා එක එකා යන්න තිරනය කරා.ඉස්සෙල්ලම ගියේ කණිෂ්කයි නිර්මාලුයි,උන් ගිහින් ඇවිත් කියනවා කෙල්ල මරු , ඒ අතරෙ අම්මත් සිද්දිය දැනගෙන.අම්ම කියනවා ඔයාල නම් පොඩි උන් වගේ හිටියට බාප්පලා කරන වැඩ නේද කරන්නෙ කියල. කොහොම හරි මට යන්න චාන්ස් නැති උනා. හැමෝම ගියොත් වැඩේ නෝන්ඩි වෙන නිසා. අන්තිමට අපි යාපනේ ස්ටේෂන් එකේ බද්දි හවස 6 ත් පහු උනා.ඔක්කොටම හොඳටම මහන්සියි. එදා අපි යාපනේ ස්ටේශන් එකේ රූම්ස් වගයක් බුක් කරල තිබ්බෙ, අම්ම අපි එක්ක හිටියෙ නෑ කොල්ලො ටික විතරක් නිසා. ඒක නිසා ස්ටේෂන් එක ඉස්සරහ තියෙනවා ජෙට්වින්ග් එකේ ලොකු හොටෙල් එකක්. ඒක තාත්තගෙ ගානෙ අම්මටයි මටයි බුක් කරල තිබුනෙ. මම යාලුවො සෙට් එක අතාරින්න බැරි නිසා උන් එක්ක ඉන්න ප්‍රොමිස් උනා ස්ටේෂන් එකේ ඉඳන් පයින් යන දුර, මම ඉස්සෙල්ලම ගිහින් අම්මව හොටෙල් එකට දැම්මා. ඒ හොටෙල් එක නම් දිව්‍ය ලෝකෙ වගේ.මාරම ලස්සනයි. අම්මගෙ කාමරේ තිබුනෙ 5 වෙනි තට්ටුවෙ.ඒ බැල්කනියත් මරු ඇතුලට ගිහින් අම්මා අහනව, "මොකද ආසද කොල්ලට කාමරේට? "ඔව් අම්මේ මේක සුපර් නේ, "ඉතින් ඔයත් එන්නකෝ අද මෙහේ, "බැනෙ අම්මෙ අපේ කොල්ලො සෙට් එක පවුනෙ.
"එක අතකට ඒකත් එහෙමනේ, ඔයා එයාල එක්ක ඉන්න පුතා කමක් නෑ. එහෙම කියල අම්මා වොෂ් එකක් දාගන්න ගියා. මම ආයෙ ගියා ස්ටේෂන් එකේ අපේ උන්ගෙ කාමර වලට. ඒකෙ ඒසී නම් නෑමාරම රස්නෙයි.අපිට එපා උනා.. හැබැයි කාමර නම් ක්ලීන්.අපේ උන් ඒ සී ඒවා බුක් කරලා නැඒකයි අවුල.ඒ අස්සෙ අශේනයා කියනවා අද රෑ පල්ලෙකැලේ ඇෆ්ගනිස්තාන් ශ්‍රී ලංකා මැච් එකලු.
ඒක බලන්න ටීවි එකකුත් නෑලු. රෑ වෙලා නිසා අපි කෑමකන්න එලියට ගියා. අම්මා හොටෙල් එකේ බුෆේ එකෙන් කන්නම් කිව්වා. අපි ගිහින් ඒ හරියෙ දෙමල කඩේකින් තෝසෙ කාල ආවා. එද්දි මම මුන්ට කිව්වා අම්මගේ කාමරේ ලොකූ ටීවි එකක් තියෙනවා මැච් එක ටිකක් බලල යමන් කියල ඕනෙ නම්.. කොහොමත් කරන්න දේකුත් නැති නිසා මුනුත් වැඩේට ඕකෙ උනා. ඊට පස්සෙ අපි තුන් දෙනෙක් ඉස්සෙල්ලා ගියා ඉතුරු දෙන්න පස්සෙ ආවා. නැත්තම් එක පාර යද්දි හොටෙල් එකට මාට්ටු වෙනවනෙ.ඒකයි.කෝකටත් මම අම්මට කෝල් එකක් දුන්නා. එයා කිව්වා කමක් නෑ එන්න මටත් පාලුයි කියල. ඉස්සෙල්ලම ගියේ මායි ලහිරුවයි නිර්මාලුයි. අයෙශ් එක්ක කණිශ්ක ආවා ඊට පස්සෙ කාමරේට ඇතුල්වෙද්දිම මාර සීතලක් ආවා ඒ සී එකේ පුදුම සනීපයක් ඒක. අම්ම ඒ වෙලාවෙ හිටියෙ ටිකක් ෆෙයාට් එක තියන කොට ගවුමක් ඇඳලා. ඒ ගවුමට එයාගෙ උකුල එක්ක කකුල් දෙක ලස්සනට පෙන්න ගත්තා. "ආහ් එන්න ලමයි, වාඩි වෙන්න තැනක් නම් නෑ.. "අපෝ කමක් නෑ ඇන්ටි, කියාගෙන ලහිරුව රිමෝට් එක අරන් ටීවී එක දැම්මා. අපි අනිත් උන් ටිකත් ඇඳේ ටිකයි ඉස්සරහ පුටු දෙකක ටිකයි වාඩි උනා.අම්මත් එවෙලේ බැල්කනියෙ ඉඳන් කොන්ඩේ වේල වේල හිටියා.
ටික වෙලාවක් මම අම්මා දිහා බලාගෙන හිටියා, අද මට කවදාවත් නැතුව අම්මා ගැන එක එක ඒවා හිතෙන්න ගත්තා, එහෙම ඉද්දි එක පාරම නිර්මාලයා කෑ ගහන්න ගත්තා, "කෑවනේ එහෙම්පිටින්ම..ශික්.. "මොකෝ බන්, මම ඇහුවා.. " අඩෝ මැච් එකට වැහැලා.. අයේශ් කිව්වා. "දැන් ඉතින් ඊලඟ එක අපි දින්නත් වැඩක් නෑ. උන් සීරිස් එක දිනුම් වගේ තමයි' ලහිරුවා කිව්වා. දැන් මොකද කරන්නෙ, ආපු එකේ ෆිල්ම් එකක්වත් දාහන්කෝ. කියල අයේශ් ට නිර්මාල් කිව්වා, ඌ එහෙම්ම චැනල් මාරු කරන්න ගත්තා. ඒ අස්සෙ ලහිරුවා බනිනවා පල්ලෙකැලේ ග්‍රවුන්ඩ් එකට ඕක කොහොමත් හෙන කිලි ග්‍රවුන්ඩ් එකලු. කොහොමහරි ෆිල්ම් එකක් දැම්මා ඒ වෙලාවෙ ඒක ටිකක් බෝරින්ග් නිසා මුන් චැනල් සී එක දැම්මා. සිංහල සින්දු ටිකක් ගියා ඒකෙ.ආයේ නිව්ස් දැම්මා, ඒකෙ ජෝෂප් ස්ටාලින් ගුරු සංගමය වෙනුවෙන් අදහස් දක්වනවා සාරිය ගැන.ඒ අතරෙ අම්මත් නිව්ස් බලන්න ඇවිත් ඇඳේ කොනකින් වාඩි උනා. ඒ පාර අපේ උන් කියනවා කොහොමත් ටීචර් ලා සාරි අඳින්න ඕනලු, ඔය ගවුම් කලිසම් ඉස්කෝලෙට හරියන්නෙ නෑ ලු.ඒකට අම්මා විරුද්ද උනා. අම්මා කියනවා ඉස්කෝලෙ ලමයින්ට ඒකෙ ප්‍රශ්නයක් නෑ ලු.උදේට සාරි පටලවන් යන්න එපා වෙනවලු ගෑනියෙක්ට.. ඒ අතරෙ අයේශ් කියනවා, "මෙහෙමනේ ඇන්ටි,ටීචර් කෙනෙක් කොට ගවුමක් ඇඳන් ඉස්කෝලෙට ආවම ළමයි කියන්නෙත් බෝධිසත්වයෝ නෙවෙයිනෙ ' " ඒක මාර කතාවක්නෙ පුතා, එහෙම ගැණියෙක්ගෙ ඇඳුමක් දැක්කම හැඟීම එනවද, ළමයෙක්ට අනික? "ඇයි නැත්තෙ ඇන්ටි, "අනේ මේ නිකන් යන්න පුතේ.. මම අදමයි ඇහුවෙ එහෙම දෙයක්.
ඊට පස්සෙ අපිත් එකතු උනා තර්කෙට.. කොහොමහරි අපි ඔක්කොම සාරියෙ පැත්තෙ. අම්මා විතරයි තනියම, අන්තිමට තර්කෙ අවසානෙ අම්මා අහනවා මෙහෙම, "හරි දැන් ඔය මුකුත් එපා, ඔයාල කියන්නකෝ මේකට උත්තරයක්, "මොකක්ද ඇන්ටි? " දැන් මෙතන ඔයාල පස් දෙනා නෙ ඉන්නෙ අපේ පුතාත් එක්ක, "ඔව් ඉතින්, " මන් දැන් මෙතන කොටට ඇඳල ඉන්න ගැණියෙක්, "හරි ඇන්ටි ඉතින්, "ඉතින් ඔයාලටත් මං ගැන හැඟීමක් හිතෙනවද මගේ ඇඳුම දැක්කම, අම්මා ඒ දීපු තර්කෙ එක්ක අපි ඔක්කොම නිශ්ශබ්ද උනා.සේරම තම තමන්ගෙ මූණු බැලුවා. අම්මා හයියෙන් හිනා උනා.. "ඇතිද පණ්ඩිත කොල්ලො ටිකට, ඇන්ටි එකයි කිව්වේ ඔක්කොම සද්ද නැ. අම්මා එක දිගට හිනා වුනා.අපේ උනුත් සද්දයක් නෑ.ඊට පස්සෙ පරදින්න බැරි නිසා ආයෙත් නිර්මාල් හෙමීට කතා කරන්න ගත්තා. "මේකයි ඇන්ටි, එහෙම ඇඳුමක් දැක්කම නෙවෙයි ඉතින්' "එහෙනම් කොහොමද? "ඇඳුම ඇඳන් හරියට ඉන්නැතුව, හරියට වාඩි වෙන්නැතුව හිටියොත් එහෙමයි ඉතින්' " ආ එහෙමද? "ඔව් ඉතින් ඇන්ටි එහෙම හිටියෙ නෑ නේ, "හරි නිර්මාල් ඔයා කියන්නෙ කොහොම හිටියොත්ද? "මේ..ම් අහ්..... මට එහෙම කියන්න තේරෙන්නෙ නෑ ඉතින්. "ඒකනේ ඒවට උත්තර නෑ. ඒ උනාට ටීචර්ගෙ සාරිය තමයි වැදගත් නේ..
අම්මා හිනා වෙන්න ගත්තා ආයෙම. ඊට පස්සෙ හෙමිහිට අයේශ් කතා කරා, "නෑ ඇන්ටි දැන් මෙහෙමනේ, ඔය ඕන කෙනෙක් කොටට ඇන්ඳාට නම් කමක් නෑ.ඒත් ඔය ඉස්කෝල වල පඩිපෙල් තියෙනවා, ඒවයෙ යද්දි යටින් පේන්න පුලුවන්, අනික වාඩි වෙද්දී කකුල් දෙක ගොඩක් පේන්න පුලුවන් නෙ ඇන්ටි, ඔන්න ඕවා දැක්කම තමයි ඉතින් අවුල, "ඉතින් දෙයියනේ ඒ අය යටට ඇඳලනේ ඉන්නෙ, ගවුමක් යටින් යට ඇඳුම දැක්කම එහෙම වෙන්න පුලුවන්ද? අනික කකුලක් දැක්කම මොකද වෙන්නෙ? " ඒවා ඇන්ටි දන්නෙ නෑ නෙ.. ලහිරුවා හිනා වෙවී කිව්වා. මේ දෙබස් ඇහෙද්දි මට අමුතුම හැඟීමක් එන්න ගත්තා.මට හිතුනෙ අර සමහර ත්‍රිබල් වල වගේ අම්මව ඉන්ටර්වීව් කරනව කියල. ඒ පාර අම්මා කියනව, " ඒ උනාට ලමයි ඒ ඉන්නෙ ඔයාලගෙ ටීචර් නේ, ඔයාලට එහෙම හිතන්න පුලුවන්ද? "ඒ එන හැඟීමට ටීචර් කියල හිතෙන්නෙ නෑනෙ ඇන්ටි.. නිර්මාලයා හිනාවෙවී කිව්වා. "ඔයාල ඔය කොහොම කිව්වත් ඔයාලට එහෙම වෙන්නෙ නෑ, මට ෂුවර්. "ඇන්ටි කොහොමද එහෙම හරියටම කියන්නෙ? නිර්මාල් ඇහුවා. "නෑ දැන් ඔයාලට එහෙම උනේ නෑ නෙ..
ඔබගේ හැගීම් උද්දීපනය කරගන්න අපේ පේජ් එක ෆලෝ කරන්න... 😎👱♀️👨💋🤫
ඔබේ කතාව අපට කියන්න. අපි ඒක අපේ රසිකයන්ට කියන්නම් 😉
Comments
Post a Comment