අම්ම එවෙලෙ ඇඳල හිටියෙ ලොකු මල් තියෙන ලස්සන දිග ගවුමක්. දවල් ඇවිත් මේ ගවුම මගෙ අත් දෙකෙන්ම ගලවලා අම්මට හුකන්න ඕනි කියල මං එවෙලෙම හිතා ගත්ත. වත්තට මං යනකොටත් අරුන් පොල් කඩන්න පටන් අරගෙන තිබුනා. කොහොමහරි හෙට වෙනකොට මේක ඉවරකරල දාල කොලඹ යන්න ඕනි නිසා මාත් එවෙලෙම කඩන ඒව ලෙලි ගහල ගනන් කරල පටව ගන්නකල් දොලහ එක වෙනකල් එතනටම වෙලා හිටිය. උං කට්ටියත් කීප වතාවක්ම "නෝන එන්නෙ නැද්ද?" කියල ඇහුවම මං "ආ නෑ එයා වැඩිය මේවට කැමති නෑ" කියල ශේප් උනා. අම්ම ඊයෙ එන වෙලාවෙ උන්ගෙ කතාවෙ හැටියට උන් අම්ම මගේ කවුරු කියල හිතන් ඉන්නවද කියල මට තේරුනේ නෑ. "ඒකට අනොත් නෝනල. මහත්තයල පැත්තකට කරල නෝනල තමයි පොල් ලෙල්ලක් ගානෙ ගනන් හදන්නෙ" කියල එකෙක් කිව්වම මුන් අම්මා මගෙ කවුරු කියල හිතන් ඉන්නවද කියල මට තවත් හිතා ගන්න බැරි උනා. අනිත් එක තාත්තත් එක්ක වත්තට ආවම අම්ම තමයි ඔක්කූම හොයල බලල ගනුදෙනු ඔක්කොමත් කලේ කියල මට කල්පනා උනා. එකට විතර මං ආපහු ගෙදර ගියේ ගිය ගමන් අම්මට හුකනව කියල හිතාගෙන. ඒත් කරුමෙ කියන්නෙ ඉස්තෝප්පුවෙයි ගෙදර මිදුලෙයි දහයක් පහලවක් මිනිස්සුයි ගෑනුයි ඉන්නව දැක්කහම මට ගොඩක් තරහ ගියා.පඩි ගන්න ආව වත්තෙ වැඩ කරන මිනිසු තමයි ඒ ඇවිල්ල හිටියෙ කියල මිදුලට යනකොට මට තේරුනා.
උන් සේරම අපිව හොඳටම දන්න අය නිසා මට තවත් කේන්ති ගියා. "ආ බේබි මහත්තය" කියල කට්ටිය එහාට මෙහාට වෙනකොට මං ලාවට හිනාවේගෙන ගෙට යන ගමන් අම්ම දිහා බලල ඔලුවෙන් ඇතුලට කතා කරගෙන කෙලින්ම ඇතුලෙ බෙඩ් රූම් එකට ගියා. අපේපොල් වත්තෙ තිබුනෙ කාමර දෙකක විතර පරන ගෙයක්. ඉස්තෝප්පුවෙ ඉන්න අයටත් මං ඇතුලෙ කාමරේට ගියා කියල හොඳටම පේනව කියල මං දැනගෙනත් මං එහෙම කලේ ඇයි කියල මට අදටත් හිතා ගන්න බැරි උනා කිව්වොත් හරියටම හරි. මං කාමරේට ගිහින් ඇඳේ හාන්සි වෙලා අම්ම එනකල් හිටියත් අම්ම එන පාටක් තිබ්බෙ නෑ. එලියෙ අම්ම කට්ටිය එක්ක විස්තර කතා කර කර පඩි දෙනව කියල මට කාමරේට හොඳටම ඇහුනා. ඒ ගමේ කට්ටිය තාත්තව හොඳට දන්න අය. අම්ම එන්නෙ නැත්තෙ ඒ හින්ද තමයි කියල කල්පනා උනහම මගෙ තරහ තවත් වැඩි උනා. මං ආයොත් "අම්මා" කියල හයියෙන්ම කතා කලාම අම්මා "චුට්ටක් ඉන්න පුතා මං මේ වැඩේ ඉවර කරලම එන්නම්" කියල කිව්වා. "යකෝ මේකි මාස ගානකින් මට පුතා කියල කතා කලේ නෑ. තාත්තගෙ කට්ටිය ඉන්නකොට තමයි ඒක මතක් උනේ" කියල හිතිලා මට අසූ හාරදාහටම නැග්ගා. "තාත්තගෙ වහල යටම අරූගෙ කටට ගන්න එක වීඩියෝ කරන දීගෙන පොල්ල උරපු ගෑනිට මං කතා කලහම තාත්ත අන්දුනන මිනිසු හිටිය කියලා එන්න අමාරු වෙන්නෙ කොහොමද?" කියල හිතිල මට ආයිත් තරහ වැඩි උනා. මං ඒ පාර කලිසමත් ගලවල දාල ඇඳේ නිදාගෙන ටිකක් හයියෙන්ම "ජීවා" කියල අම්මගෙ නම කියලම කතා කලා. ඒඅගේ ජීවිතේ අම්මගෙ නම කියල කතා කරපු පලවෙනි පාර. අම්මට ජීව කියල කතා කලේ අම්මයි ආච්චියි අපේ පවුලෙ නැඈයොයි විතරයි.
ඒ පාර අම්මා "ඔයාල ටිකක් ඉන්න" කියලා කියනව ඇහුනා. ඒ එක්කම අම්මා "මොකද පුතා කෑ ගහන්නේ චුට්ටක් ඉන්න බැරිද" කියලා හයියෙන් කට්ටියටම ඇහෙන්න කියාගෙන ඇවිත් කාමරේට ආව ගමන් මං ලඟට ඇවිත් "ඔයාට පිස්සුද අනේ චුට්ටක් ඉවසන්න බැරිද? අර මිනිස්සු මොනව හිතයිද? අනික ඒ ඔක්කොම තාත්තව දන්න අය" කියල කිව්වම "තාත්තයි මායි දෙන්නම දන්න කෙනෙක් අර වීඩියෝත් කලේ" කියල මං එක පාරටම කිව්වා. මං එහෙම කිව්වම අම්මගෙ රතුවෙලා තිබ්බ මූන තවත් රතු උනා. "ඊට වඩා දේවල් මං ඔයත් එක්ක කරල තියෙනවනෙ ඒ නිසා ඔය ඕකම ඔලුවෙ තියාගෙන ඉන්න එපා. ඒ පිට ලමයෙක් ඔයා එහෙම නෙවෙයි නෙ මං බෑ කිව්වෙ නෑනෙ අර මිනිස්සු ගියාට පස්සෙ ඔයාට ඕනි දේ මං දෙන්නම්" කියල අම්ම රහසින් එක දිගටම කිව්වම මගේ කේන්තිය වැඩි උනා. තාත්තගෙ පොල් වත්ත විතරක් නෙවෙයි තාත්තගෙ කුඹුරත් හාන්නෙ මං තමයි කියලා වත්තෙ කට්ටියට පෙන්නන්න උවමනාවක් තමයි මට ඒ වෙලාවෙ ලොකුවටම තිබුනෙ. අනිත් එක ඊයෙ රෑ මාත් එක්ක හෙලුවෙන් කරන්න ඕනි ඔක්කොම කරලා ගෑනියි මිනිහයි වගේ හෙලුවෙන්ම තුරුල් වෙලා මාත් එක්ක එක ඇඳේ නිදා ගත්ත අම්මා අද දවල් වෙනකොට තාත්තගෙ කට්ටිය ඉන්න වෙලාවෙදි ආයිත් අම්මා වෙන්න හදපු එක ගැන අමුතුම තරහක් මගෙ හිතට ආව නිසා මං කිසිම අනුකම්පාවක් නැතිව "ඒ හුත්තවල් මට වැඩක් නෑ මගෙ පයිය නැගල තියෙන්නෙ මට දැං හුකන්න ඕනි" කියල කිව්වා.
අම්ම එතකොට දර ලඟට ගිහින් ඔලුව පොඩ්ඩක් දාල එලියෙ බලල "ඒ මිනිස්සු ඉස්තෝප්පුවෙ ඉන්නෙ අනේ" කියල කිව්වම මං මොකවත් නොකියා ඔලුවෙන් මගෙ පයිය පෙන්නුව. අම්ම කාමරේ මැදට ඇවිත් පාත් වෙලා පෑන්ටිය ගලවනකොට මාර ලොකුකමක් මගේ හිතට ආව. තාත්තගෙ වයිෆ් මං කියන කියන වෙලාවට පෑන්ටිය ගලවනව කියන්නෙ ඒ වයිෆ් දැං මට යටත්වෙලා ඉවරයි කියන එක කියලා මේක බලන උඹලටත් හොඳට තෙරෙයි. අම්ම පෑන්ටිය ගලවලා ඇඳෙන් ඉඳගෙන "ඉක්මනට ගහන්න එහෙනම්" කියල කිව්වම "ඔයාම ගහගන්න" කියල කිව්ව. අම්ම එතකොට ගවුම අත් දෙකෙන්ම උඩට උස්සගෙන කකුල් දෙක දෙපැත්තට දාගෙන මගේ ඇඟ උඩ වාඩි වෙලා "එතන තෙමිලත් නෑ අනේ" කියලා එයාගෙ හිලට තියාගෙන ඇතුලට දාගන්න ට්‍රයි කරා. ඇත්තටම අම්මගෙ බඩුව වේලිලා තිබ්බ නිසා පයිය බහිනකොට තොප්පිය සීරිලා යනවා කියල මට තේරුනා. අඩියටම බැස්සට පස්සෙ අම්මා වේදනාවෙන් ඇඹරෙනකොට එයාටත් අමාරුයි කියල මට තේරුනා. ඒත් තෙමිල නැති බඩුවකට අමු අමුවෙ පයියක් බහිනකොටත් මාර සැපක් තියෙන්නෙ කියල මට තේරුනා. අම්ම ඊට පස්සෙ තොල් හපාගෙන මගේ පයිය රයිඩ් කරන්න පටන් ගත්ත. එයා කෑගහන්නෙ නැතිව බස්සගන්න පුදුම ට්‍රයි එකක් දෙනව කියල මූන බැලුවම මට තේරුනා. ටිකක් වෙලා ගහනකොට මං "මට තන්දෙක බලන්න ඕනි" කිව්වම අම්ම ගවුම උඩටම උස්සගෙන ගහගෙන ගහගෙන ගියා.මට ඉක්මනට බඩු යවන්න තමයි අම්ම ට්‍රයි එක දෙන්නෙ කියල ඒ ගහන ගැහිල්ලට මට තේරුනා. කොහොම හරි අම්මගෙ බඩුව තෙමිල නැති නිසා රෆ් බහින බැහිල්ලට විනාඩි දෙකක් යන්නත් කලින් මට බඩු ගියා.
අම්ම මට බඩු ගිහින් ඉවර වෙනවත් එක්කම බැහලා බෙඩ්ශීට් එක අරගෙන බඩුව පිය දාගත්තා.ඊට පස්සෙ "ඔයා කන්න මං අර වැඩේ ඉවර කරනකොට වෙලා යයි" කියලා පෑන්ටිය ඇඳගෙන කොන්ඩෙත් හදා ගෙන එලියට ගියා. අම්ම එලියෙ කට්ටියට මූන දෙන්නෙ කොහොමද කියල බලන්න මට ආසාවක් ආවත් ටිකක් එහෙමම ඉඳලා සාලෙට යන්නෙ නැතිව මං ගිහින් අම්මා උයලා මේසෙට ඇරල තිබුන කෑම කෑවා. කාල වත්තට යන්න එලියට යන ගමන් අම්ම දිහා බලල "මං වත්තට යනවා" කිව්වහම අම්මා "හා" කියල කිව්වා. එතන ඉඳපු කට්ටිය කලින් එනකොට වගේ මාත් එක්ක හිනා උනේ නෑ කියල මට හොඳටම තේරුනා. ඒත් අම්මත් එක්කමං කාමරේ ඇතිලෙ ඔහොම දෙයක් කලා කියලා උන් හිතන එකක් නෑ කියල හිතලා මං හිත හදා ගත්තා. වත්තට ගිහින් මේ පොල් මුරේ අන්තිම ලෝඩ් දෙකත් පටවනකල් ඉන්නකොට මට කල්පනා උනේම අම්ම පොල් ලෙලි ගහපු විදිහ. අවන්කවම මං කොහොම බල කලත් අම්ම අර තරම් තාත්ත අඳුනන මිනිස්සු කට්ටියක් අඩි දහයක් පහලොවක් එහා ඉන්න වෙලාවක මගේ පයිය රයිඩ් කරයි කියල නං මං හීනෙන්වත් හිතුවෙ නෑ.
ඒක අම්ම කලේ මට යවන්න විතරයි කියන එක අම්මගෙ හිල තෙමිල නොතිබ්බ එකෙන්ම මට හොඳට තේරුනා. කොටින්ම අම්මගෙ තද හිලට අමුවෙන්ම බැහැපු බැහිල්ලට මගේ තොප්පිය සීරිලා පැය ගානක් යනකල් දැවිල්ල වගේ තිබුන. අම්මටත් ඒ වගේ අමාරුද දන්නෙ නෑ කියල මට නිකමට හිතුන. එහෙම උනොත් ආයි රෑට හුකන්න වෙන එකක් නෑ කියල මට හිතුනත් අම්ම මේ දවස් දෙකට ඇති තරම් මට අල්ලපු නිසා ඔන්න ඔහේ අද දවසට ඇති කියල මං හිතා ගත්ත. හවස පහ හය වෙනකොට වැඩ ටික ඉවර කරලා මං ගෙදර යන්නෙ නැතිව වත්ත අයිනෙ දොලට ගිහින් හොඳට නාගෙන අම්මගෙ මූඩ් එක අවුක්ද කියල දන්නෙත් නැති නිසා පයින්ම ගමේ කඩේකට ගිහින් සිගරට් එකකුත් බීල හෙමින් හෙමින් ගෙදර යනකොට අම්ම සාලෙ පුටුවෙ වාඩිවෙලා ඉන්නව මං දුරදිම දැක්ක. මං සාලෙට ගොඩ වෙනකොට අම්ම කොන්ඩෙ හද හද "ඉවරද කට්ටිය ගියාද?" ඇහුව. මාත් පුටුවක වාඩිවෙන ගමන් "ඔව් උන් ටික ගියා හෙට උදේම යන්න පුලුවන්" කිව්වම අම්ම කිව්ව "ආ ඒකත් හොඳයි" කියල "දුවයි අම්මයි එනකොට නම් හෙට ගොඩක් රෑ වෙයි" කියල. අම්ම එහෙම කිව්වෙ හෙට මෙහෙ ඉන්න පුලුවන් කියන එකද කියල මට එක පාරටම හිතුන. ඒ නිසා මං "ආ එහෙනම් හෙට හවස් වෙලා ගියහම ඇතිනේ කිව්වම අම්ම කිව්ව "නෑ අනේ මං කිව්වෙ වෙලා තියෙන නිසා කොහෙ හරි යන්න පුලුවන්" කියල.
මගෙ ඔලුවෙ තිබ්බෙම රූම් වලට ඇදල අම්මට හුකන ආසාව හින්දද කොහෙද මාත් එකපාරටම "ආ එහෙනම් ඉතින් මග කොහෙට හරි ගිහින් එතනින්ම කාල හවස් වෙලා යමු" කිව්වම අම්ම "එහෙම නෙවෙයි අනේ ටිකක් ඇවිදින්න තිබ්බ නම් හොඳයි කියල මට හිතුන ඔයාට බැරි නම් කමක් නෑ එහෙනම් මෙහෙ ඉඳල හවස්වෙලා යමු" කියල කිව්වම තමයි අම්ම කොහෙ හරි පොඩි ටුවර් එකක් යන්න අයිඩියා පිට ඉන්නව කියන එක මට තේරුනේ. ඒත් මේ අම්ම මගේ ගෑනි වෙන ගානට සෙට් වෙලා තියෙද්දි අම්මයි පුතයි විදියට එහෙම ගමනක් ගියොත් ආපහු මුල ගානටම වැටෙන්න ඉඩ තියෙනව කියල මට එක පාරට හිතුන. "ඒ නිසා මං කොහෙද යන්න හිතන් ඉන්නෙ" කියල අම්ම දිහා බලල ඇහුවම අම්ම උකුලෙ අත් දෙක තියන් රතු පාටට පාට කරල තිබ්බ නියපොතු බල බල "එහෙම විශේෂ තැනක් නෑ වෙලා තියෙන නිසා කොහේ හරි ගියා නම් හොඳයි කියල හිතුන" කිව්ව. අම්ම හවුස් කෝට් එකත් දාගෙන හිටිය නිආඅ නයිටිය හොඳට පෙනුනෙ නැති උනත් නාල ඉන්නෙ කියල කොන්ඩෙ කඩන් ඉඳපු නිසා මට තේරුනා. දවල් සීන් එක ගැන මතක් වෙලා මං "දවල් අප්සට්ද මගෙ නම් තොප්පියත් තුවාල වෙලා" කියල කිව්වම අම්ම එක පාරටම මගෙ දිහා බලල අහක බලාගත්ත නිසා මං "ඔයාට අවුලක් නෑ නේද?" කියල ඇහුවම අම්ම අහක බලාගෙනම "එවෙලෙ නම් මට රිදුන් දැන් ගානක් නෑ" කියල ආයිත් මා දිහා බලල "ඔයා කනවද මං නාල කෑව" කිව්ව. මං "එහෙනම් මාත් කනව" කියල නැගිටල කෑම මේසෙට ගිහින් ඉඳ ගත්තම අම්ම මගෙ පිඟානට බත් බත් බෙදල ඉවර වෙලා "ඔයා කාල එන්න මං ඇඳට යනව" කියාගෙනම කාමරේට ගියා.
ඇත්තටම ඒක ඇහුනම මගෙ ඇඟම හිරි වැටිල ගියා. මට ඒ තරම් බඩගින්නක් තිබ්බෙත් නැති නිසා ඉක්මනට කාල මං කාමරේට යනකොට මං දැක්ක අම්ම ඇඳේ ඉඳගෙන කොන්ඩෙත් හද හද කල්පනා කර කර ඉන්නව. අම්ම කකුලක් පිට කකුලක් දාගෙන කොන්ඩෙ හද හද මා දිහා බලල යාන්තමට හිනාවෙලා බිම බලා ගත්තම මම ටීෂර්ට් එක ගලවලා පුටුවක් උඩින් දාන ගමන් "ම්ම් මාර ලස්සනයි" කිව්ව. අම්ම එතකොට නිකන් නෝන්ඩියට වගේ "කවද ඉඳන් ද දන්නෙ නෑ ලස්සන පේන්න ගත්තෙ" කිව්වම මං අම්ම ලඟින්ම ඉඳගෙන එයාගෙ ඉන වටේ අතක් දාගෙන "ඉස්සර ඉඳන්ම ලස්සන දැක්කා ඒත් ඇඳුම් ගලවලා හරියටම ලස්සන බලන්න අවසර ලැබුනෙ පස්සෙනේ" කිව්ව. එතකොට අම්ම ටිකක් කල්පනා කරලා "දැන් කියලත් ගලවල බලන්න අවසරයක් නෑ ඒ උනාට බලෙන්ම ඔක්කොම බලා ගත්තට පස්සෙ මට ආයිත් නවත්තන්න බෑනේ. අනික දැන් තවත් හංගන්න දේකුත් නෑනෙ" කියල කිව්ව.අම්ම එවෙලෙ මං එයාගෙ ඇඳුම් ගලවල බැලුවෙ බලෙන් කියල කිව්ව කතාව මට එච්චර ඇල්ලුවෙ නැති නිසා මං කකුලක් පිට කකුලක් දාගෙන හිටපු අම්මගෙ කලව දෙක මැදට අත දාන්න ට්‍රයි කරන ගමන් "එහෙනං මොකද මේ හංගගෙන ඉන්නෙ ඈත් කරල පෙන්නන්න" කියල කිව්වම අම්ම පිටිපස්සට බරවෙලා ඇඳෙන් අත්දෙක පිටිපස්සට තියාගෙන බිම බලාගෙන "මොනවද පෙන්නන්න කියන්නේ අනේ?" කියල නිකන් කෙඳිරි ගාන ටෝන් එකකින් ඇදල කිව්ව. මං අම්මට හුකන්න සෙට් උනාට පස්සෙ අම්ම ඒ වගේ ටෝන් එකකින් මාත් එක්ක කතා කරපු පලවෙනි පාර නිසා ඒ වෙලාවෙ මට නිකන් මොකක්ද එකක් උනා.
මං අම්මගෙ ඉන් වටේ දාගෙන හිටපු අතින්ම එයාගෙ තනයක් හයියෙන් මිරිකලා "පෙන්නන්න කියන්නෙ ඔය සුදු ගල් දෙක මැද්දෙ තියෙන බඩුව" කියල කිව්වම අම්ම "ආව්ව්" කියල මගේ අතට එකක් ගහල "කෝ ඉන්න එහෙනම්" කියල එහෙමම පස්සට වෙලා ඇඳේ නිදාගෙන උඩටම ගිහින් අත් දෙකෙන් මූන වහගෙන ටිකක් වෙලා ඉඳලා ආයිත් මගෙ දිහා බලල "ඇයි බලන්නෙ නැද්ද" ඇහුවම මම නැගිටලා කලිසම ගලවල දාන ගමන් කිව්ව "කෝ බලන්න ඉතින් පෙන්නුවෙ නෑනෙ" කියල. මං රෙද්ද උස්සල අම්මගෙ බඩුව බලනවට වඩා අම්මම කැමැත්තෙන් පෙන්නන එකේ මාර ගතියක් තියනව කියල මට එවෙලෙ තේරුන නිසා මං ආයිත් "කෝ ඉතින්" කියල අම්ම දිහා බලාගෙන ඉන්නකොට අම්ම නයිටිය අත් දෙකෙන්ම උකුලෙන් උඩට කර ගෙන කකුල් දෙක ඈත් කලහම මට පුදුම හිතුන.කරන්න දෙයක් නැතිකමට මට ඕනි දෙයක් කරන්න දීල හිටියට අම්ම වගේ වැදගත් රස්සාවක් කරන ලස්සන එකියක් මේ විදිහට කැමැත්තෙන්ම නයිටිය උස්සල තමන්ගෙම පුතාට බඩුව පෙන්නයි කියල මං හීනෙන්වත් හිතුවෙ නෑ. මං ගල් ගැහිල වගේ අම්මගෙ හුත්ත දිහා එක එල්ලේ බලන් ඉන්නකොට බලන් ඉන්නකොට අම්ම ආයිත් කකුල් දෙක තදකරගන්න ගමන් අතින් බඩුව වහ ගත්තා.
මං හෙලුවෙන්ම ඇඳට නැගලා උඩට දන ගාගෙන ගිහින් හෙමින් හෙමින් අම්මගෙ තන් දෙක මාරුවෙන් මාරුවට මිරිකන කොට අම්ම මූන පැත්තකට හරවගෙන ඇස් පියාගෙන හිටිය. මං ටිකක්වෙලා අම්මගෙ තන් දෙක මිරිකලා "කෝ පෙන්නුවෙ නෑනේ" කිව්වම අම්ම "ඉතින් ඕනි තරම් බලාගන්න අයියෝ මොකක්ද මගෙන් අහන්නේ" කියල අහක බලාගෙනම කිව්ව. අම්මගේ නයිටිය එතකොටත් උඩට ඉස්සිල තිබුනෙ. මං එතකොට "මං බැලුවට ගතියක් නෑනෙ පැටියෝ ඔයාම පෙන්නන්න" කියල කිව්වම අම්ම "ම්ම්හ්හ්" කියල ඇස්දෙක තද කරගෙන අත් දෙකෙන්ම බෙඩ්ශීට් එක මිරිකගන්න බව මට පෙනුන නිසා මං "ඇයි පැටියෝ මොකද උනේ" කියල ඇහුව. අම්ම එතකොට අහක බලාගෙනම මගෙ පපුවට අත්දෙක තියල මාව තල්ලු කරන ගමන් "අනේ එහෙම කියන්න එපා අයියෝ" කියල කිව්වම මට පුදුම හිතුන. මං අම්මට හුකන්න පටන්ගත්තට පස්සෙ හුකන වෙලාවට වැඩිපුරම තමුසෙ හරි ඔයා හරි කියල තමයි කතා කලේ. ඒ කිසිම වෙලාවක අම්ම එහෙම කතා කරන්න එපා කියල නෑ. ඒ නිසා මං "හුකන වෙලාවට බඩුවට පැටියෝ කිව්වම මොකද වෙන්නෙ?" කියල ඇහුවම අම්ම අහක බලාගෙනම "එහෙම කතා කරන්න බෑනෙ මොනව කලත් මං ඔයාගෙ අම්මනෙ" කියල කිව්වම මට ආයිත් ලොකු පුදුමයක් ආව. ඒ කියන්නෙ අම්ම පිටට මොනව පෙන්නුවත් පුතාට තමයි මේ රෙද්ද උස්සන්නෙ කියන එක හැම වෙලාවෙම අම්මගෙ හිතේ තිබිල තියෙනවා කියල මට එවෙලෙ තේරුනා.ඒත් මං පැටියෝ කිව්වම අම්මට අවුල් වෙන්නත් තමුසෙ ඔයා මෙයා කිව්වම ගානක් නැතිවෙන්නත් හේතුව මොකක්ද කියල මට හිතාගන්න බැරි උනා.
අම්ම ලස්සන වගේම සැර මුරන්ඩු එකියක් කියල මං කලිනුත් කියල ඇති. ඒ සැර මුරන්ඩුකමට මෑතක් වෙනකල් මගේ හිතේ තිබුනෙ බයක් එක්ක තිබුන ලොකු ගෞරවයක්. බයයි ගෞරවයයි පැත්තකට දාල අම්මට හුකන්න කතාකරපු වෙලාවෙ ඉඳන් අර බයයි ගෞරවයයි නැතිව මගේ හිතේ අම්ම ගැන තිබුනෙ ලොකු කේන්තියක්. අම්මත් එයාගෙ සැරයි මුරන්ඩුකමයි තියාගෙනම උඹට අම්මට හුකන්න පුලුවන්නම් අල්ලන එක මටත් ලොකු දෙයක් නෙවෙයි කියන තාලෙටම තමයි හැමදාම මට රෙද්ද ඉස්සුවේ කියන එක මට හොඳටම තේරිල තිබුනත් ඒකෙන් මට පාඩුවක් නැති නිසා මාත් ඒ තාලෙටම හිටිය. කට්ටිය ඉන්න තැන මං අම්ම කියල කතා කරල නැති තැන තමුසෙ ඔයා මෙයා කියල කතා කලාට අම්මට ඒ තරම් ගානක් තිබුනෙ නෑ. අම්මත් මේ දවස් ටිකටම කට්ටිය ඉන්න තැන මට පුතා පුතා කිව්වට අනිත් වෙලාවට ඔයා මෙයා කියල තමයි කතා කලේ.
ඔබගේ හැගීම් උද්දීපනය කරගන්න අපේ පේජ් එක ෆලෝ කරන්න... 😎👱♀️👨💋🤫
ඔබේ කතාව අපට කියන්න. අපි ඒක අපේ රසිකයන්ට කියන්නම් 😉
Comments
Post a Comment